Dinle sevdiğim;
Kış soğuklarına meydan okuyan zamanların içindeyim
Gecenin bir vakti pencere kenarındaki yatağımda yine düşündeyim

Pervaza yasladığım başım divane misali.
Ayaza inat kuşlar dışarıda şarkı söylemekte,
Bulutlar ağlamaktan yorulmuş, saklanmakta semanın derinliğinde
Yağmurlar çatlasın hırsından; gökte yıldızlar dans etmekte
Ben ise gördüğüm her ışıltıyı kendimin sanıyorum
Mehtapla sana sevgimi yolluyorum, farkında mısın?
Kaldır başını gökyüzündeki varlıklar bizim için gülümsemekte.

Bensizlikte üşüdü mü yüreğin; uzanıp fırtınaları yakayım mı
Söyle aşkın için feda edilmeyecek fanilik var mı?
Mesafelere inat uzat ellerini…

Uzat sevgili parmaklarının inceliğini
Kör vakitlerde seni sana anlatmaktayım duy figanımı
Her günden daha fazla özlemindeyim

Dinle benim zeytin gözlüm, tenine yandığım yârim;
Bensizlikte seni kandıran uyku bedenine haram değil mi?
Bir ses, bir yanıt gönder.
Bu gül yanaklım dediğine hasretin yeterince ağır
Vereceğim en büyük ceza olsun;
Rüyalarına süzülüp alnına kondurduğum buseler.

Aklım firari, kalbim esir, 
Sözlerim küsmeye meyilli…
Nereyedir bu gidişat…
 

Durma zerre miktarı haber gönder hücrelerim tazelensin
Hadi denizler kadar gülümse; yaşam yenilensin, gözler sevinsin.
Duy figanımı gecenin bir vaktinden seslenmekteyim.
Nazlı yârin özleminle cebelleşmekte
 
Duy sesimi…
Duy ne olur..

Nazlı Tolun